Kamu emekçileri, kadın ve devrim mücadelesinin öncülerinden Sevgi Göyçe düzenlenen törenle uğurlandı. Göyçe için 14 Mayıs günü saat 14.30'da İstanbul Avcılar Eğitim Sen 7 No'lu Şube önünde yapılan anma toplantısına ailesi ve yol arkadaşları katıldı. Göyçe’nin cenazesi anma töreninin ardından Hadımköy Gülbahçe Mezarlığı’na götürüldü. Gülbahçe Mezarlığı’nda kısa süren bir törenin ardından Göyçe karanfillerle toprağa verildi. İstanbul Avcılar’da bulunan Eğitim Sen 7 No’lu şube önünde gerçekleşen törene ÖDP Genel Başkanı Alper Taş, KESK Genel Sekreteri İ. Hakkı Tombul, Eğitim Sen Genel Başkanı Ünsal Yıldız, SES yöneticilerinden Leyla Üzüm Koç, devrimci mücadelede birlikte yürüdüğü Cahit Akçam’ın yanı sıra Göyçe’nin ailesi, yakınları, yol arkadaşları katıldı. ÖDP Genel Başkanı Alper Taş törende yaptığı konuşmada Göyçe’nin devrimci mücadele içinde bir nefer olduğunu hatırlatarak, O’nu yakalandığı amansız hastalığı nedeniyle kaybettiklerini belirtti.Taş, “Onu ve bir ömür boyu özlemini duyduğu eşitlik, özgürlük, devrim mücadelesini bıraktığı ayak izlerinden sürdürmekten başka seçeneğimiz yok. Tüm devrimcilerin, dostlarımızın ve emekçi halkımızın başı sağ olsun.”dedi. KESK Genel Başkanı İ.Hakkı Tombul, Göyçe’nin KESK mücadelesindeki yerine değinerek, Göyçe’yi kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşadıklarını belirtti. Eğitim Sen Genel Başkanı Ünsal Yıldız da kamu emekçileri için Göyçe’nin mücadele sembolü olduğunu kaydederek, Göyçe’yi acı içinde uğurladıklarını ifade etti. SEVGİ GÖYÇE KİMDİR? Sevgi Göyçe, 3 Aralık 1958 tarihinde Ardahan'da doğdu. Lise yıllarına kadar Ardahan’da yaşadı. 1976 yılında Erzurum Atatürk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi bölümünü kazandı. Bölümdeki tek kız öğrenci olması ve siyasi kimliği nedeniyle yaşadığı baskılar ve tacizler sonucunda okulunu yarım bırakmak zorunda kaldı. Daha sonra Ankara Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesini kazanarak öğrenimine burada devam etti. Devrimci harekete katılarak, Emek 5’te gecekondularda yaşayan yoksul halkın hakları için mücadele etti. 1979 yılında sıkıyönetim döneminde Kars’ta yakalanarak insanlık dışı işkenceler gördü ve 6 ay cezaevinde kaldı.12 Eylül faşist cuntasına karşı direnişlerde aktif olarak yer aldı. Bu mücadelesinden dolayı hakkında Ardahan, Kars ve Ankara’ da yakalama kararı çıkarıldı. Artvin’de yakalanarak Erzurum’da yine ağır işkencelere maruz kaldı. Artvin Devrimci Yol davasında yargılandı. 3 yıl Erzurum Cezaevinde kaldıktan sonra öğretmen olarak ataması yapılmadığından İstanbul’da değişik işlerde çalıştı. 1996 yılında öğretmenliğe başladı. 2. ve 3. dönem KESK Yürütme Kurulu Üyeliği ve Kadın Sekreterliği yapan Sevgi Göyçe, son 3 yıldır akciğer kanseri ile mücadele ediyordu. Sağlık koşulları Göyçe’yi zorlamasına rağmen çok sevdiği devrimci mücadelesini ÖDP PM üyesi olarak sürdürüyordu. Kaynak: birgun.net

HaberTürk gazetesinin 7 Ekim’de sürmanşette "Kadına şiddette son nokta” başlığıyla verdiği haberin fotoğrafı büyük tepki topladı. Halkevci Kadınlar, 8 Ekim HaberTürk gazete binası önünde bir basın açıklaması gerçekleştirdi. Gazetenin Genel Yayın Yönetmeni Fatih Altaylı ise, fotoğrafın basılmasını savunan bir köşe yazısı yazdı

Halkevci Kadınlar yaptıkları eylemde kadına yönelik şiddetin reyting malzemesi olarak kullanılmasını ve cinsiyetçi, ayrımcı dili protesto etti. Tepkilerinin nedeninin kadına yönelik şiddetin haber yapılması değil, haberin yapılış biçimi olduğunu kaydeden kadınlar, “Haberin yapılış biçimi, kadınların ölü bedenlerini bile sergilenecek bir nesne haline getirerek, gazetecilik etiğini ihlal etmişti. Üstelik bu haber, 2 çocuk annesi bir kadının acılarına duyarlı olmaktan çok uzaktır. Bugün ölü bir kadının bedeni pornografik malzeme gibi kullanılmıştır” dedi.

Fatih Altaylı’nın kadına yönelik şiddet konusunda ilk vakası olmadığını belirten Halkevci Kadınlar, Altaylı’nın Avukat Eren Keskin için söylediği “Onu ilk gördüğüm yerde cinsel tacizde bulunmazsam namerdim” ifadelerini hatırlattı. Halkevci Kadınlar, gazetenin daha önce de "Fatmagül’ün suçu ne?" dizisindeki tepki toplayan sahneleri “Fatmagül’ün donu” başlığı ile, Münevver Karabulut cinayetinde “İşte o kanlı testere” başlığı ile verdiği haberle de tiraj amaçlı haberler yaptığını söyledi.

Basın açıklamasında kadınlar, “Kadına yönelik şiddete karşı duyarlılık gösterdiğini söyleyen ve tepki telefonlarından sonra da söylemeye devam edecek olan Habertürk ve Fatih Altaylı kadınların güvenini çoktan kaybetmiştir. Habercilikte kadına yönelik şiddet ve cinsel taciz vakalarının pornografik şekilde verilmesi, vurucu, sansasyonel resim kullanma, terör, dehşet ve şok haber yapma anlayışı medyada son bulmalıdır. Kadın bedenine yönelik her türlü şiddet ve müdahele, ne bir vesikalık fotoğrafa sığacak kadar küçük, ne de bu şekilde teşhir edilecek kadar kolaydır” ifadelerine yer verdi.

Kadınlar, kadına yönelik şiddetin sorumlusunun Şefika Etik’i öldüren İbrahim Etik, kadına yönelik şiddeti duyarlılık maskesi altında manşete taşıyan HaberTürk, Fatih Altaylı, en az üç çocuk isteyen AKP, Tayyip Erdoğan, Fatma Şahin, sığınma evleri açma sorumluluklarını yerine getirmeyen belediyeler olduğunu ifade etti.

Halkevci Kadınlar kadın düşmanlığını körükleyen kurum-kuruluş ve kişilerin ağzından, kaleminden çıkan her söz, yazı ve haber karşısında refleks eylemlerini sürdüreceğinin altını çizdi.

Fatih Altaylı ise 8 Ekim tarihli yazısında, sosyal medyada ve sokaklarda kendisine tepki gösterenleri vicdanlarını rahatlatmakla suçladı. Altaylı, yazısını, "O fotoğrafı basan, bastıran benim. Ama nedeni ben değilim. Nedeni sizlersiniz. Bana kızmakla bu işin çözüleceğini zannedenler" ifadeleri ile bitirdi.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı, Halkevleri üyesi Dilşat Aktaş'ın bir polis memuru tarafından yumruklanmasına ilişkin soruşturmada, görüntülerde tespit edilmesine rağmen, yumruğun 'savunma amaçlı' olduğu gerekçesiyle takipsizlik kararı verdi.
Polis Deniz Naci Uruçay, savcılığa verdiği ifadede, “Eğer vurabilmiş olsaydım, o kişinin burnu veya çenesi kırılırdı” dedi. Savcılık polisin bu ifadesine de hak verdi.

Halkevleri üyesi bir grup Sağlık Müdürlüğü’nden izin alarak, Kızılay’da 26 Şubat’ta organ bağışı standı açtı. Polis, izne rağmen gruba müdahale ederek standın kaldırılmasını istedi. Dilşat Aktaş, buna itiraz etti ve çıkan arbedede Deniz Naci Uruçay’ın yumruklarına hedef oldu. Savcılık da suç duyurusu üzerine olayla ilgili soruşturma başlattı.

‘Savunma’ için yumruk
Cumhuriyet Savcısı Abdullah Bulgen, soruşturma sonucunda polis memuru hakkında takipsizlik kararı verdi. Aktaş’ın Adli Tıp raporundaki “Yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı” tespitinin altı çizilen kararda, olay görüntülerinde eylemcilerle polis arasında arbede yaşandığı belirtilerek, “Şüphelinin sağ ve sol yumruklarıyla müştekinin yüzüne vurduğu görülmüştür” denildi.

Polis memuru Uruçay ise ifadesinde, aynı yerde izinsiz stand açan bir başka gruba müdahale etmek isterken arbede çıktığını anlatarak, “Arbedede yere düştüm. Yerdeyken göstericilerden birisi tekme ile suratıma vurdu. Burnum kırıldı. Darbenin etkisiyle gözüm karardı, üzerime birinin geldiğini fark etmem sonucu savunma amaçlı olarak önce sağ, sonra sol yumruğumla gelene doğru savurdum. Eğer yumrukla vurabilmiş olsaydım, burnu veya çenesi kırılırdı” dedi.

Savcı da polisin bu ifadesine hak verdi ve “Şüphelinin belirttiği gibi yumruklarını isabet ettirmiş olsaydı, ‘hafif ödemden’ daha ağır durumun oluşması gerekecekti” dedi. Aktaş’ın avukatı Sevinç Hocaoğulları ise darbın görüntülendiğine dikkat çekerek “O dönem Güvenlik Şube amirlerinden Osman Bey Halkevleri’ne gelerek olayla ilgili Dilşat Aktaş’tan özür dilemişti” dedi.

Polis saldırısı sonucu yaralanan Halkevleri MYK üyesi Dilşat Aktaş için İzmir’de bir eylem düzenleyen kadınlar, “Hepimiz Dilşat’ız hepimiz kadınız” dediler.
İzmir Kadın Platformu bileşenleri tarafından düzenlenen eylem bugün saat 18.00’de Konak YKM önünde başladı. “Panzerin üstünde sokaklarda kadınlar her yerde” pankartının taşındığı eylem Kemeraltı girişine yapılan yürüyüşle devam etti. Burada yapılan basın açıklamasında AKP’nin ve kolluk güçlerinin Hopa’daki saldırısı kınanırken, Dilşat Aktaş’la dayanışma mesajı verildi.
Platform adına basın açıklamasını okuyan Didem Tosun; “İktidarın kadın düşmanı yüzü yaşanan bu son olayla bir kez daha kendini göstermiştir” dedi. Tosun konuşmasında, Hopa’da yaşanan polis teröründen ve bu terörün aramızdan aldığı Metin Lokumcu’dan bahsettikten sonra “Kadın dayanışmasını büyüteceğiz” dedi.

Okmeydanı'nda 8 Mart ve sosyal güvence konuşuldu
Kadınlar Okmeydanı’nda 8 Mart’ın tarihini, kadınlar için bugün ne ifade ettiğini ve kadınların sosyal güvence talebini tartıştıkları bir etkinlik gerçekleştirdiler. Etkinlik kapsamında slayt gösterimleri ve müzik dinletisi de yapıldı.
27 Şubat Pazar günü saat 13’de Okmeydanı Halkevi’nde yapılan etkinlik, 8 Mart’ın tarihini anlatan bir sinevizyon gösterimi ve sosyal güvence konulu slayt gösterimiyla başladı. Geçmişten bugüne dünyadaki kadın özgürlük mücadelelerinin konuşulmasının ardından bugün için ‘Sosyal Güvence’ talebinin kadının özgürleşmesi için ne anlama geldiğinden bahsedildi. Ev içi emeğin görünür kılınmasının ve kadın emeğinin karşılığının bir şekilde güvence altına alınmasının aynı zamana kocadan, patrondan ve devletten bağımsız kadınların ayakta durabilmesini sağlayacağı ve şiddete karşı da önemli bir güvence olabileceği tartışıldı. Etkinliğe 13 kadın katıldı.
Tartışma sonrasında çaylarını içip, birlikte türküler söyleyerek  halaylar çeken kadınlar 8 Mart Dünya Kadınlar Günü gösterilerine etkin bir şekilde katılmaya karar verdiler.
Kartallı kadınlar kahvaltıda buluştu
26 Şubat’ta yapılan kahvaltı etkinliğinde, kadınların sosyal ve iş hayatındaki sorunları, güvencesiz yaşam koşulları, görünmeyen kadın emeği üzerine sohbet edildi ve konuyla ilgili slayt gösterisi izlendi.
Son olarak 8 Mart ile ilgili sohbetin ardından kahvaltı sona erdi.
Sarıyer'de kadınlar güvenceli bir yaşam için buluştu
Sarıyerli kadınlar 27 Şubat Pazar günü saat 17.00-20.00 arasında “Kadınlara Güvenceli Bir Yaşam” için buluştular.
Ömürtepe, Dağevleri ve Kocataş mahallelerinden gelen 35 kadının buluşmasında ilk olarak Ömürtepe Halkevi başkanı Filiz Aktaş 8 Mart Dünya Kadınlar gününün ortaya çıktığı mücadele koşullarıyla bugün arasındaki paralelliğe dikkat çeken bir konuşma yaptı. Daha sonra kadınlar sosyal güvence konulu bir oyun-tartışma sonunda, "Bütün kadınlar sosyal güvenceyi hak eder", "Hakkımızı istiyoruz, alacağız" sloganlarıyla yaptıkları tartışmaları sonuca bağladılar.
Kadınların şiirler okudukları etkinlik, sazlı-sözlü sohbetle sona erdi.
Beylikdüzü Halkevi’nde kadınlar 8 Mart’ı ve sosyal güvenceyi konuştu
26 Şubat Cumartesi günü Beylikdüzü Halkevi’nde buluşan kadınlar; 8 Mart Dünya Kadınlar Günü, görünmeyen emek ve sosyal güvence konularına dair sohbet ettiler. 20 kadar kadının katıldığı etkinlikte söz alan kadınlar; kadınların sorunlarının ortak olduğuna ve her kadının, kadının özgürleşme mücadelesine katılması gerektiğine vurgu yaptılar.
Şiir ve müzik dinletisiyle devam eden etkinlik, kadınların daha sık bir araya gelme kararıyla sona erdi.
Bahçelievler'de kadın etkinliği
Bahçelievler'de kadınlar 28 Şubat günü 15.00 - 17.30 saatleri arasında biraraya gelerek sohbet etti. 8 Mart tarihçesinin anlatımıyla başlayan sohbette AKP, kadın ve AKP'li kadınların örgütlenme modelleri tartışıldı. Kadınların yoğun katılımıyla gerçekleşen sohbette son günlerde sürekli gündemde olan taciz, tecavüz ve şiddet konularının son yıllardaki artış ve sebepleri de tartışılırken ev içinde üretilen emeğin anlamı ve kadınların bu emeğin karşılığını istedikleri dile getirildi. Etkinlikte slayt gösterimi ile sosyal güvence tartışıldı. 8 Mart  mitingi ve eylemi ile ilgili sohbetin ardından etkinlik sona erdi.

Binlerce kadın bugün (5 Mart) 8 Mart Dünya Kadınlar Günü için İstanbul Tepe Natilius’dan Kadıköy’e yürüyerek başlattıkları mitingde, kadına yönelik şiddete, kadın cinayetlerine, erkek egemenliğine, cinsiyetçiliğe, kadınların güvencesiz ve ucuz işgücü olarak çalıştırılmasına karşı hep bir ağızdan seslerini yükseltti.

Anarşist Kadınlar, Karadeniz’in İsyankâr Kadınlar, Demokratik Özgür Kadın Hareketi, Gökkuşağı Kadın Derneği, BDP Kadın Meclisi, İmece Kadın Dayanışma Derneği, İmece Kadın Sendikası Girişimi, Sosyalist Kadın Meclisleri, Emekçi Kadınlar Derneği, Liseli Öğrenci Birlikleri’nden Kadınlar, DİSK’li kadınlar, Genç-Sen’li Kadınlar, Ev İşçileri Sendika Girişimi, KESK’li kadınlar, TMMOB’lu kadınlar, TTB’li kadınlar, Uluslar arası Af Örgütü’nden kadınlar, Halkevci Kadınlar, Gençlik Muhalefeti, Liseli Genç Umut’tan kadınlar, Üniversiteli Kadın Kolektifi, Tüm İGD’li kadınlar, EHP’li kadınlar, EMEP’li kadınlar ve SDP’li kadınların oluşturduğu İstanbul 8 Mart Kadın Platformu’nun örgütleyiciliğini yaptığı mitingin ana vurgusu AKP döneminde artan kadın cinayetleri, kadına dönük şiddete karşı kadınların mücadelesi oldu.

Çeşitli meslek odaları, sendikalardan kadınların ve demokratik kadın örgütlerinin kendi güncel sorunlarını taşıdığı 8 Mart alanında, tüm kadınların paylaştıkları ortak sorunlara karşı mücadeleye çağıran sloganlar atıldı. ‘Görünmeyen emek sesini yükselt’ diyen kadınlar, taciz ve tecavüze karşı, “Bağır herkes duysun erkek şiddeti son bulsun” sloganları ile yürüdüler.

Kürtçe ve Türkçe olarak yapılan ortak açıklamada, erkek şiddetinin her gün 5 kadını öldürdüğü Türkiye’de AKP iktidarı sırasında kadın cinayetleri yüzde 1400 arttığı söylendi. Kadın cinayetlerini münferit ve adli vaka olarak değerlendiren devletin suç ortağı olduğunu ifade eden kadınlar bu cinayetleri durdurmak için kararlı olduklarını ve mücadeleye devam edeceklerini vurguladılar.

“Kürt halkına karşı 30 yıldır yürütülen savaştan beslenen bu toplumsal cinnet haline isyan ediyoruz” diyen kadınlar kürsüden kendilerini mutlaka koruyacaklarını hep birlikte ilan ettiler.

Kadınlar, Mardin’deki N.Ç. davasında mahkemenin verdiği kararı, YİBO’larda yaşanan tecavüz vakalarını, özellikle çocuklara ve muhaliflere yönelik toplu taciz ve tecavüz olaylarını, lgbtt bireylere yönelik nefret cinayetlerini, göçmen kadınlara yönelik erkek devlet şiddetini, Orhan Çeker’in dekolte açıklamasını, Sabah gazetesi yazarları Emre Aköz ve Engin Ardıç’ın kadınlara yönelik cinsiyetçi saldırılarını, AKP’li Rize Belediye Başkanı’nın Kürt kadınlarını kuma alma çağrısını, medyanın erkekleri kollayan, kadın cinayetleri ve cinsel şiddeti meşrulaştıran dilini hatırlatarak bütün bunların aynı zihniyetin, cinsiyeti nedeniyle kadına yönelik şiddet eylemleri olduğunu söyledi. Kadınlar, bütün bunların düşünce özgürlüğü kapsamında değerlendirmeyi reddettiler.

Kadınlar, tek dil, tek bayrak, tek kimlik, tek cins dayatmalarını reddederek anadilde eğitim, çok dillilik ve çok kültürlülüğe sahip çıkacaklarını söylediler. 30 yıldır süren tüm doğayı etkileyen, insanları yersiz yurtsuz bırakan savaşın ağır yükünü özellikle Kürt kadınlarının çektiğini belirten kadınlar operasyonların durdurulmasını istedi.

Tüm kadınları emeğine sahip çıkmaya çağıran Platform, “Bu sistem kadını yoksullaştırıyor, yoksulluğu kadınlaştırıyor” dedi. Bunun için iş saatlerinin azaltılması, güvenceli iş, eşit işe eşit ücret ve erken emeklilik taleplerini alana taşıyan kadınlar, yaşlı hasta ve çocuk bakımının, ev işlerinin kadına yükletilmesine görünmeyen emek olmamak için ses çıkardı. Kadınlar, sendikal ve sosyal haklarla istihdam, nitelikli ücretsiz kreş hakkı, ücretli devredilemez babalık izni, erkek işleri olarak görülen işlerde kadınlara kota istedi.

Paranın ve erkeğin iktidarının doğayı yok ettiğini vurgulayan kadınlar, doğanın, ormanların, derelerin özgürlüğünün kendi özgürlükleri olduğunu belirttiler. “Yaşam alanlarını, tarihi, toprağı canlı türlerini geri istiyoruz” diyen kadınlar, kentsel dönüşüm projesi adı altında yaşam alanlarının ellerinden alınmasına karşı çıkarak başta kadınlar olmak üzere herkesin sağlıklı konut ve barınma hakkının sağlanmasını istediler.

Kadınların “Cinsiyetçiliğe, ayrımcılığa, erkek egemen iktidara, şiddete ve sömürü düzenine karşı, kadının özgürlüğü ve kurtuluşu için eşitlik ve barış için, doğayla uyum içinde yaşamak için tüm dünya kadınları ile birlikte sesimizi yükseltiyoruz. Yaşasın 8 Mart, Yaşasın kadın dayanışması” ifadeleri ile ortak açıklamalarını bitirmelerinin ardından müzik grubu Sapho sahne aldı.

Miting alanı Kürt kadınlar ve Karadeniz’li kadınların ortak horonları ve halayları, mor flama ve dövizler, kadınların elleri ile işledikleri, diktikleri pankartlar, hazırladıkları renkli döviz ve maketler ile renklendi. Kadınların kitlesel ve coşkulu katılımı ile gerçekleştirilen mitingde, Kürtçe, Türkçe türkü ve şarkılara tüm kadınlar eşlik etti.

Sendika.Org

Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nden Melda Yaman Öztürk ile neoliberalizmin kadın emeği üzerindeki etkilerini konuştuk. Öztürk’e esnek çalışmayı, isteğe bağlı sigortayı, aile sigortasını, aile içi şiddeti ve sosyal güvence talebini sorduk. Öztürk: “Neoliberalizm de kapitalizm gibi cinsiyetçidir.”

Kapitalizm ve onun bu döneme özgü karakteristiğini oluşturan neoliberalizmin kadın emeği üzerinde nasıl etkileri var? Neoliberalizmi erkek egemenliğinden ayırarak düşünmek mümkün mü? Birbirinin bütünleyeni mi?

Kapitalizm oraya çıktığı günden bu yana kadın emeğine yaslanarak varlığını sürdürmektedir. Erkeklerin kadınların bedenini ve emeğini denetlemesine olanak veren ilişkiler bütünü olarak ataerkil sistem, kapitalist üretim biçimi ve kapitalist toplumsal ilişkilere yeniden üretim sürecinde çeşitli olanaklar yaratmaktadır.

İlk bakışta kapitalist üretim biçiminin soyut dinamiklerinin işleyişinin emekçinin cinsiyetinden bağımsız olduğu yanılsaması uyanabilir. Oysa ki kadın emeği hem ev içinde bakım hizmetlerinin üretiminde hem de ücretli emek olarak kapitalist toplumun önemli bir bileşenidir. Bir kere bakım emeği “kadın emeği” olagelmiştir. Neslin üretimi demek olan çocukların bakımı ile yaşlı ve hastaların bakımı kadınlara yüklenmiştir. Ayrıca kadınlar (erkek) emekçiyi günlük beslenme, temizlik, ilgi ve şevkat gereksinimlerini karşılayarak ertesi güne hazırlar. Bu bakımdan kapitalist üretimin bekası bakımından da önemli bir işlev yerine getirirler.

İkinci olarak kadınlar emek piyasasının da bir parçasını oluştururlar. Sermayenin ihtiyaçları uyarınca kadınlar emek piyasasına çekilip itilmektedir. Kadın emeği erkeklere kıyasla daha ucuzdur. Güney Asya ülkelerinin hızlı “kalkınması” bu bağlamda ucuz ve “becerikli” genç kadınların emeğiyle gerçekleşmiştir. Kadınlar ayrıca olumsuz şartlarda da çalıştırılabilmektedir. Çünkü ücretli iş “erkek işi” olarak görüldüğünden, kadınların ücreti aile bütçesine katkı olarak kabul edilmektedir. Ayrıca, kadınların büyük bir bölümü için ücretli çalışma kocanın ya da aile bireylerinin gelirleri düştüğünde, aile yoksullaştığında son çare olarak belirmektedir. Kadınlar da bu nedenle bu ağır koşullar altında çalışmayı kabul etmek zorunda kalmaktadırlar. Kocaların ve oğulların işten çıkarıldığı kriz koşulları bu duruma en iyi örnektir.

Kamu hizmeti yoksa, kadın emeği var ya
Neoliberal politikalara gelince; bu politikalarla çalışanların üzerindeki yük ağırlaştırılmış, özelleştirmeler hızlanmış, devlet sosyal politikaları ve sosyal harcamaları en aza indirmiş, sağlık ve eğitim gibi temel hizmetler meta karakteri kazanmaya başlamıştır: Bu politikaların sonucu giderek büyüyen işsizlik ve yoksulluk olmuştur. Bu süreç ücretli çalışan kadınlar için hak kayıpları, reel ücretlerin düşmesi, işsizlik doğurmuştur. Ek olarak, esnek ve enformel istihdam son dönemde giderek yaygınlaşmaktadır.

Ayrıca, sosyal güvenlik ve sağlık sisteminde neoliberal yeniden yapılanma kadınların hayatını olumsuz etkilemektedir: Bir yandan kadınların sağlık ve sosyal güvenlik sistemine erişimi güçleşmekte, öbür yandan sosyal politikalar zayıflayıp, kamusal bakım kurumları yetersiz kaldıkça kadınların ev içinde bakım yükü ağırlaşmaktadır. Kadın emeğinin bu boşluğu doldurması beklenmektedir. Örneğin yaşlı bakım kurumlarının çok yetersiz olması hükümet nezdinde bir sorun olarak tarif edilmemekte, aksine güçlü aile yapısına vurgu yapılmaktadır. Aileden kasıt açık ki kadın emeğidir. Bu nedenle denilebilir ki neoliberal politikalar kadın emeğine yaslanarak cinsiyetçi işbölümünü güçlendirmekte, dolayısıyla ataerkil sistemden güç almaktadır. Kapitalizm gibi neoliberal politikalar da cinsiyetçidir.

Esnek çalışma kadınların hayatını kolaylaştırmıyor

Torba yasa ile de artık yasal hale gelen kadınların esnek çalıştırılmasının kadının toplumdaki ikincil pozisyonuyla ilişkisi ne? Bu çalışma biçiminin kadınlar arasında yaygın olmasıyla kadınların “Hiç değilse harçlığımı çıkarırım” düşüncesi arasındaki uyum nereden geliyor sizce?

Torba Yasa ile esnek çalışmanın norm haline getirilmeye çalışıldığı anlaşılmaktadır. Daha önce İş Yasası’na girmiş olan ve kadın istihdamını artırmaya yönelik olduğu söylenen çağrı üzerine çalışmaya evden çalışma ve uzaktan çalışma uygulamaları ilave edilmektedir. Kadınların esnek işler için ideal bir emek havuzu olduğu düşünülmektedir çünkü kadınların tam süreli ve ev dışında çalışması ataerkil iş bölümü ile beraber düşünüldüğünde güçlükler içermektedir. Başlıca engel, kadınlardan beklenen ücretsiz bakım işleridir. Esnek çalışma biçimleri ile kadınların iş hayatına daha fazla yöneleceği ve çalışırken eş olma ve/veya annelik görevini de daha iyi yerine getirecekleri varsayılmaktadır. Bu akıl yürütmesi ataerkil sistem ve sermayenin çıkarlarıyla uyumludur. Dolayısıyla kadınların “hayatını kolaylaştırdığı” iddia edilen esnek çalışma, tersine kadınların ev içindeki yükümlülüklerini muhafaza ederek emek piyasasında ucuza, güvencesiz çalıştırılmasını getirmektedir.

Öte yandan kadınların için uygun bulunan esnek işler, kadınların toplumsal cinsiyet rollerinin uzantısı olarak beliren örgü-dikiş, evde bakım, temizlik gibi işlerde yoğunlaşmıştır. Kadınların bir yandan tenceresini kaynatması, çocukla ilgilenmesi, varsa yaşlı ya da hastanın bakımını gerçekleştirmesi, öbür yandan vakit buldukça işini yapması beklenmektedir. Böylece kadının iş güvencesi ve sosyal güvencesi olmadan, ev işlerini ve bakım hizmetini aksatmadan(!), istihdamını öngörülmektedir.

İsteğe bağlı sigorta düzenlemeleri, afları konusunda ne düşünüyorsunuz? Birçok kadın için bu ciddi anlamda özgürlük hissi yaratıyor. İsteğe bağlı sigorta ve hatta güncel olarak CHP’nin aile sigortası ile ilgili ne düşünüyorsunuz?

Açıkçası isteğe bağlı sigorta ve benzeri uygulamalar ancak geçici çözüm olabilir ve toplumun geneline yayılmadığından ancak belirli bir kesimde kadınları içerecektir. Bu bakımdan kadınları özgürleştirici bir uygulama olarak göremeyiz.

Aile sigortası kadını değil aileyi güçlendirir

Aile sigortası yoksullukla mücadele aracı olarak kurgulanmış bir sistem. Ancak ne var ki kadını değil aileyi güçlendirmeyi hedefliyor. Ailenin gelirinin yükselmesi önemli ancak ailenin temel ihtiyaçlarının /öncelikle eğitim ve sağlık hizmetlerinin (parasız olarak sağlanması, esnek istihdamla mücadele, enformel işlerin önüne geçilmesinin asıl amaçlar olması gerekir. Aileye yapılacak yardımlar ve aile sigortasının kadınları güçlendirmeyeceği açık. Gelir takviyesinin aile içinde erkeğin tasarrufunda olacağı kuşku götürmezken, bu uygulama kadının ücretli bir işe katılmasını engelleyici bir sonuç da doğurabilir üstelik.

1 Mayıs’ın arkasından konuşacak olursak, işçi sendikalarının, kitle örgütlerinin, siyasi partilerin içinde özgün taleplerin yanında bu sene çokça şöyle bir şeyle karşılaştık. Neredeyse her örgütte bir kadın, elinde dövizle “Bedenime dokunma” diyordu. Kadına yönelik şiddet, çalışan kadının da, ücretsiz ev işçisi olarak çalışan kadının da derdi. Bunu nasıl yorumlarsınız? Şiddet mi arttı, kadın hareketi büyük bir yol mu kat etti?

Son dönemde kadına yönelik şiddette kaydedilen can yakıcı artışın iki önemli bileşeni olduğunu düşünüyorum. Bunlardan biri kadına yönelik şiddetin daha görünür olduğudur. Basının ve Tv kanallarının rayting hesaplarını bir yana bırakırsak, esas olarak kadın hareketinin yükselmesi ve kadınların erkek şiddetinin takipçisi olması şiddetin görünür kılınmasını sağlamıştır. Kadın hareketindeki yükselişle birlikte toplumda feminist bilinçte de bir sıçrama kaydedildiği düşüncesindeyim. En azından kentlerde kadınlar erkeklerin ezici tavırlarına ve şiddetine karşı çıkmaktadırlar.

İktidarının çatırdağını gören erkek saldırganlaşıyor
Binlerce yıldır süregiden iktidarlarının ufak da olsa çatırdamasının erkekleri çok rahatsız ettiği söylenebilir. Kabaca söylersem, kadınların eskiye göre daha az “itaatkar” olması, erkek egemenliğine karşı bir tavır olarak algılanmakta ve köşe yazarlarından üniversite “profesörlerine” erkekleri giderek saldırganlaştırmaktadır. Yasaların, yaptırımların, kadınları korumaya yönelik uygulamaların son derece yetersiz olması erkek şiddetini kolaylaştırmaktadır. Erkekler kadına şiddeti bir “hak” olarak gördükleri gibi, cezasız kalacakları güvencesiyle fütusuz davranabilmektedirler. Ne yazık ki bu acı sonuçlar, erkek egemenliğinin ne denli güçlü ve derinde olduğunu gözler önüne sermektedir.

Yoksulluk, kadına dönük şiddeti artırıyor
İkinci olarak, yoksulluğun yaygınlaşması ile sermayenin artan saldırısının da erkeklerin şiddet eğilimini arttırdığı söylenebilir. Erkekler işsizlikle ve yoksullukla baş edemeyince, öfkesini bedenine ve emeğine sahip olduğunu varsaydığı kadınlara kolayca yöneltebilmektedir. Bu durum erkeklerin şiddetini maruz gösterecek bir neden olarak görülmemelidir kesinlikle; tersine ataerkil sistemin erkeklerin kadınların bedenini ve hayatını tahakküm etmesine nasıl olanak sağladığını ortaya koymaktadır.

Aile içi şiddetin ekonomik özgürlüklerle ilişkisi var mı? Araştırmalar ücretli bir işte çalışan ya da sosyal statüsü görece yüksek kadınların da çok yoğun olarak şiddete maruz kaldığını gösteriyor. Bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Erkek şiddeti erkek egemenliğini doğuran ataerkil sistemin en görünür ve en yakıcı sonuçlarından biri. Açıkçası erkek şiddetinin erkeklerin ve kadınların eğitim düzeyiyle ya da toplumsal statüsüyle sanıldığı kadar bağlantılı olmadığını düşünüyorum. Ev içinin yanı sıra, sokakta, iş yerinde, okulda, otobüste, kamu kurumlarında, hatta sendikalarda bile erkek şiddetinin çeşitli biçimlerine maruz kalıyoruz. Ama şu durumu da belirtmek gerekli; kadınlar feminist bilinç edindikçe daha güçlü ve özgüvenli oluyorlar ve şiddete daha güçlü karşı koyabiliyorlar; ve açıkçası eğitimli kadınların feminizmle tanışma şansı daha yüksek.

Sosyal güvence talebi önemli bir feminist mücadele aracı

Her kadına sosyal güvence sağlanması, hem ekonomik anlamda hem de sosyal haklar anlamında erkek egemenliğine karşı bir mücadele yöntemi olarak ele alınabilir mi? Kadınlar için güvence talebi hem ekonomik hem sosyal olarak yaşanılan dışlanma ve ezilmeye karşı önlem olarak dile getirilecek olursa içeriği nasıl olmalı?

Birinci olarak her kadına sosyal güvence sağlanması talebinin en temel hak talebi olduğunu düşünüyorum. Bunun yanı sıra, kadınlara sosyal güvence sağlanmasını, kadınların kocalara ve babalara olan bağımlılığını zayıflatıcı bir etki doğuracağından çok önemli bir feminist mücadele aracı olarak görüyorum. Günümüz ataerkil kapitalist toplumunda kadınlara yüklenen bakım işleri kadınları ücretli işten alıkoyduğu gibi, kadınların sosyal güvenlik sistemine dolaysız erişimlerini de sınırlamaktadır. Böylece kadınlar ücretten mahrum olmalarının yanı sıra, gelecek ücretinden de mahrum bırakılmaktadır.

Kadınlar hem yaşamsal ihtiyaçlarını karşılayan ücret dolayısıyla hem de sağlık hizmetlerine erişim ve emeklilik gibi haklar dolayısıyla kocalara ve babalara bağımlı kılınmaktadır. Öyle ki, evlilik pek çok kadın için tek kurtuluş yolu olmaktadır. Üstelik genç kadınların babaları üzerinden sosyal güvenlik sistemine erişiminde kısıtlar ve katkı payı uygulamaları getirilmesi, bu eğilimi güçlendirmektedir.

Bu gerçekliğe karşı, son dönem düzenlemeler ikili bir eğilim taşımaktadır: Bir yandan sosyal güvenlik sistemine bireysel katkıları artırmayı amaçlayan liberal düzenlemeler söz konusudur; öbür yandan kadınları eve kapatarak, evde çocuk, yaşlı, hasta bakımına hapseden ve aileyi güçlendirmeyi hedefleyen bakım parası gibi nakdi teşvikleri de içeren uygulamalar hayata geçirilmektedir. Bunların yanı sıra kadınlara ev içi “yükümlülükleri” ile ücretli işi uzlaştıran “esnek çalışma” önerilmektedir. Ancak ne var ki esnek çalışma ev içi “yükümlülüklerini” ortadan kaldırmamakta; üstelik bu çifte vardiya kadınlara ne iş güvencesi ne de sosyal güvence getirmektedir.

Sendika.Org - 05 Mayıs 2011

• Biz kadınlar karşılıksız sarf ettiğimiz emeğimizin hakkını istiyoruz! 
• Evde yaptığımız işlerin ve çocuk yetiştirmenin devlet ve toplum tarafından ekonomik zenginlik üreten ve sosyal güvence hakkı yaratan işler olarak kabul edilmesini istiyoruz!
• Yıllardır özelleştirilen eğitim, sağlık, çocuk ve yaşlı bakımı gibi işler için ücretsiz işçiler olarak karşılıksız olarak sarf ettiğimiz, devlet ve patronlar tarafından el konulan emeğimizin hakkını istiyoruz!
• Başta kadın emeğinin yoğun olarak istihdam edildiği eğitim, sağlık, temizlik hizmetleri gibi alanlarda sendikasız, sigortasız, taşeron kadın işçi çalıştırmanın yasaklanmasını istiyoruz!
• Temizlik işçilerine, evde çalışan kadınlara sosyal güvence hakkı istiyoruz!
• Kadınların babaya, kocaya bağlı olmayan sosyal güvenceye sahip olma hakkı vardır!
• Büyük çoğunluğu kesintisiz ve tam zamanlı çalışamayan kadınlar için emekliliği hayal haline getiren, sağlık hakkını ortadan kaldıran ve kadınların evlilik dışında kalmasını güçleştiren bütün “sosyal güvenlik” düzenlemelerinin iptal edilmesini istiyoruz!
• Ücretli işlerde çalışan kadınların erken emeklilik hakkının iade edilmesini ve engelli anneleri gibi özel koşullara sahip kadınların sosyal güvenlikle ilgili özel haklarının tanınmasını istiyoruz!
• “Aile sigortası” değil, kadınların aile ve evlilik dışında da var olabilmeleri; eşit ve özgür bireyler olarak asgari yaşam standartlarına sahip olabilmeleri için, kadınların toplumsal hayata eşit ve özgür bireyler olarak katılmasını teşvik eden çok yönlü pozitif ayrımcılık önlemleri istiyoruz!
•  Kadınları aileye, evliliğe mahkûm ederek günde en az beş kadının öldürülmesine neden olan bir şiddet yatağına bağlayan bütün düzenlemelerin iptal edilmesini; kadına yönelik şiddete karşı, çalışma ve sosyal güvence alanlarını kapsayan gerçek çözümler istiyoruz!
• Eşit, özgür ve onurlu bir hayat bütün kadınların hakkıdır! Tüm kadınlara sosyal güvence istiyoruz!